تبليغاتX
_
به وبلاگ انجمن امید خوش آمدید .:::.:::. به وبلاگ انجمن امید خوش آمديد
_______________ انجمن ادبی امید نجف آباد

غروب بود و جهان داشت قهوه می نوشید

                           دو چشم دل نگران داشت قهوه می نوشید

دو چشم تیره که در خود ، ترا ورق می زد

                            میان شک و گمان داشت قهوه می نوشید

و گرم می شد اتاق از حرارت لبهات

                            که مرد از هیجان داشت قهوه می نوشید

و جرعه جرعه نگاهت که دم کشید ، انگار

                            لب زمین و زمان داشت قهوه می نوشید

ـ اتاق مست شد و دور مرد هی چرخید

                              اتاق رقص کنان داشت قهوه می نوشید ـ

که تا تو باشد و تا تو همان همیشه ی تلخ

                        توان نداشت ؟!توان داشت؟!قهوه می نوشید …

 

تمام سایه ی مردی ـ هنوز گرم ـ که در

                               تمام این جریان داشت قهوه می نوشید

میان فال غلیظش نشسته بود هنوز

                          دو چشم با دو کمان داشت قهوه می نوشید ...

 

تمام زندگیش عکس شد فقط ـ  یک عکس ـ

                         و دختری که در آن داشت قهوه می نوشید

                        

                                                                   

 

                                                                      سمیه طوسی

 


+ نوشته شده در بیست و سوم بهمن 1385
توسط محسن مرادی : |

یادته ستاره بودی اونور اشاره من

                            روبه روی تیر و ناهید اینور شکوه بهمن

یادته چن تا اشاره تو رو به خودت نشون کرد

                          یادته چه بی بهونه گفتی نه! بی برو برگرد

ولی اون روزا تموم شد دیگه اون ستاره نیستی

                          گم شدی تو دل شبها حتی فکر چاره نیستی  

پر تاریکی ای حالا ،روشنی واست نمونده

                          انگار آسمون تو رو از هر چی روشنی تکونده

یه روزی ستاره بودی ولی مردی بی نشونه

                          یه سیاه چاله شدی که کسی جاتم نمی دونه 

 

                                                    صدیقه صابری،متولد 1364

                                                        دانشجوی رشته ریاضی

Setareh101_2009@yahoo.com

                                                      


+ نوشته شده در بیست و سوم بهمن 1385
توسط محسن مرادی : |

صدای شکستن شب را

                         شنیدیم

بی پروا پر گشودیم

آفتاب خود را می شست

                    ـ در دریایی بی فانوس ـ

صبح را دور زدیم

                        شب پاره شد

ستاره ها

          بی رنگ

                    بر سرمان ریخت

آسمان وصله دار را پوشیدم و

                            راه افتادیم

                                            نجمه حمیدی 20 ساله


+ نوشته شده در بیست و سوم بهمن 1385
توسط محسن مرادی : |
__________________________ _____________________