براي خواندن مطلب بر روي ادامه مطلب کلیک كنيد

براي خواندن مطلب بر روي ادامه مطلب کلیک كنيد

براي خواندن مطلب بر روي ادامه مطلب کلیک كنيد

براي خواندن مطلب بر روي ادامه مطلب کلیک كنيد

براي خواندن مطلب بر روي ادامه مطلب کلیک كنيد

براي خواندن مطلب بر روي ادامه مطلب کلیک كنيد

    خوشا از دل نم اشکي فشاندن
    به آبي آتش دل را نشاندن

    خوشا زان عشقبازان ياد کردن
    زبان را زخمه فرياد کردن

    خوشا از ني، خوشا از سر سرودن
    خوشا ني نامه اي ديگر سرودن

     نواي ني نوايي آتشين است
    بگو از سر بگيرد، دلنشين است

    نواي ني، نواي بي نوايي است
    هواي ناله هايش، نينوايي است

    نواي ني دواي هر دل تنگ
    شفاي خواب گل، بيماري سنگ

    قلم، تصوير جانگاهي است از دل
    علم، تمثيل کوتاهي است از ني

    خدا چون دست بر لوح و قلم زد
    سر او را به خط ني رقم زد

    دل ني ناله ها دارد از آن روز
    از آن روز است ني را ناله پر سوز

    چه رفت آن روز در انديشه ني
    که اينسان شد پريشان بيشه ني؟

    سري سرمست شور و بي قراري
    چو مجنون در هواي ني سواري

    پر از عشق نيستان سينه او
     غم غربت، غم ديرينه او

    غم ني بند بند پيکر اوست
    هواي آن نيستان در سر اوست

    دلش را با غريبي، آشنايي است
    به هم اعضاي او وصل از جدايي است

    سرش بر ني، تنش در قعر گودال
    ادب را گه الف گرديد، گه دال

    ره ني پيچ و خم بسيار دارد
    نوايش زير و بم بسيار دارد

    سري بر نيزه اي منزل به منزل
    به همراهش هزاران کاروان دل

    چگونه پا ز گل بر دارد اشتر
    که با خود باري از سر دارد اشتر؟

    گران باري به محمل بود بر ني
    نه از سر، باري از دل بود بر ني

    چو از جان پيش پاي عشق سر داد
    سرش بر ني، نواي عشق سر داد

    به روي نيزه و شيرين زباني!
    عجب نبود ز ني شکر فشاني

    اگر ني پرده اي ديگر بخواند
    نيستان را به آتش ميکشاند

    سزد گر چشم ها در خون نشيند
    چو دريا را به روي نيزه بيند

    شگفتا بي سر و ساماني عشق!
    به روي نيزه سرگرداني عشق!

    ز دست عشق عالم در هياهوست
    تمام فتنه ها زير سر اوست

خورشید را دزد کردند 

           همه ی نورهایمان

                               به غارت رفت

تا ماه را

          ندزدیده اند

                          باید شب را زنده کرد 

                                                     نجمه حمیدی 

جایزه را از آبدار چی گرفت

صندلی ها برایش دست زدند

خودش از خودش عکس گرفت

شاعر که مرد

از آسمان برایش غزل می بارید

روی سنگ قبرش دسته گلی از قصیده بود

رباعی ها برایش نوحه می خواندند

و تنها

دوبیتی بود که برایش پنج شنبه ها مدیحه سرایی می کرد

                                          الهام کرمی

                تا هوایت را از سرش بیرون کند

چقدر ساده بودم !

                  خودم هر لحظه تورا تنفس می کردم

                                      آرزو صادقی

پلیکان ها رام

         دریا آرام 

                   ماسه ها سوزان 

من بودم و تو و دریایی بی پایان

و تو رفتی ناگاه

و تمام شن های ساحل دوستان قسم خورده ام بودند 

در رستاخیز پلیکان ها

         کلکی کوچک جسم سردم را تا نا کجا می برد

ماسه های داغ

           حالا سرد بودند و نه گرم

دلخوشیم رد پای گرمت بود

             نشانه ای از تو .

                  خیزابه های سترگ                                                   

                           رد پایت را به مرجان های اسیر بخشیدند

و سالهاست که چشم انتظار آمدنت

                                                  غروب را به پا میکنم با اشک ....

                                                                    علیرضا جعفری

روز ها گم ميشوم

به خيال اينكه

فكر تو را

ميان روز ها جا بگزارم

حتي اگر

خاطراتت را سر راه بگزارم

مهربان ترين مادر بزرگ هم

اين بچه سر راهي را نمي خواهد

شصتت را مي مكي

دلم برايت پر مي كشد

بي قراري نكن

انگار تو قسمت دل زلر مني

                                            مهناز صالحي

             کار دلم را ساخته ای

  چشم هیچ زخمی

          به دنبال دلم نیست

یک قرن

        بوسه

                 سر می خورد

 بر التهاب تبی

                   می نشیند

         که هیچ لرزی

                    کار ساز نیست

دست چشم هایم را خوانده اند که ....

دنیاشان را به هم می ریزم اگر ......

                                                    هاجر شاهبنده  

                    می خندد

               نمی دانم چقدر دوستش دارم

                                              فرشته شفیعی